ဘီယာဗူးခြံကို ေျခေထာက္နဲ႔ကန္ထုတ္လိုက္တယ္
လိမ့္ထြက္သြားတဲ႔ဘီယာဗူးခြံဟာ ကြ်န္ေတာ္ျဖစ္ၿပီး
ကန္ထုတ္လိုက္တဲ႔ေျခေထာက္တစ္ဖက္ဟာ ကံၾကမၼာျဖစ္တယ္
ဇာတ္က အဲဒီလိုပဲ။
ကမာၻက်ဥ္းက်ဥ္းေလးမွာ ေပါက္တဲ႔
ဦးေႏွာက္ေသးေသးေလးေတြက
ကြ်န္ေတာ့အိပ္မက္ကို အလန္႔တၾကား ပုတ္ထုတ္ၾက
တထိတ္ထိတ္လန္႔ေနတဲ႔အရိပ္က ခုထိ အေကာင္ထင္တုန္း
စီးကရက္ကို မီးညွိလိုက္တယ္
မရွိုက္ဖြာတတ္လို႔လား မသိ
အခါးသက္သက္
အကယ္က
မီးညွိ ဖြာရွိဳက္လိုက္တာ စီးကရက္ မဟုတ္ဘူး
လက္လွမ္းမီရာ ပစၥဳပၸန္တစ္ဖဲ႔ကို ေကာက္ဝါးလိုက္တာ။
ေဖေဖ့ရဲ႕ လက္ရံံံံုးတစ္ဖက္ဟာ ကြ်န္ေတာ္မျဖစ္ခဲ႔ဘူး
ေမေမ့ရဲ႕ ေမ်ွာ္လင့္ခ်က္ဟာ ကြ်န္ေတာ္မဟုတ္ခဲ႔ဘူး
ကြ်န္ေတာ္ကငါးဖမ္းသင္တန္းေတြကို မတက္ခ်င္သူ
တံခါးအားလံုးကို ရိုက္ ခ်ဳိး
နံရံအားလံုးကို ေဖာက္ထြင္း
ကြ်န္ေတာ္ဟာ
လူငယ္စိတ္နဲ႔မူးေနတဲ႔ အရက္ပုလင္းျဖစ္တယ္။
ၿမိဳ႕ျပေရ ...
အသက္ရွဴလမ္းေၾကာင္းကို ခဏေလာက္ ရွင္းလင္းေပး
ကြ်န္ေတာ္ အသက္ရွဴရတာမဝဘူး။ ေမာတယ္
မဟုတ္ေသးဘူး။ ကြ်န္ေတာ္ အသက္ရွဴရတာ ေမာတယ္။ မဝဘူး။
မဟုတ္ေသးဘူး။ မဟုတ္ေသးဘူး။
ကြ်န္ေတာ္က ဒီၿမိဳ႕ရဲ႕ SEXY က်ပံုကိုၾကည့္ၿပီး အသက္ရွဴမဝ
ေမာေနတာ။
ဆံပင္ရွည္နဲ႔ နားေဍာင္းနဲ႔
ကိုယ္က်ပ္အက်ၤ ီနဲ႔ အသားကပ္ေဘာင္းဘီနဲ႔
လက္သည္းခြ်န္ခြ်န္ကို ေဆးဆိုးထားေသး
အျမင္ကပ္စရာေကာင္းေလာက္ေအာင္
လက္ေမာင္းမွာ အရုပ္ေတြထြင္းထားေသး
(ေယာက်္ားလား မိန္းမလား မသိေတာ့)
ဒါေပမယ့္ ညေနေတာ့ ညေနပါပဲ
သဟဇာတမျဖစ္တဲ႔ ရနံ႕မွာ နစ္နစ္မူးမူး နစ္လို႔
ေရႊခ်ထားခ်င္စရာေကာင္းေလာက္ေအာင္လွတဲ႔ ဒုကၡေတြနဲ႔ညေန။ ။
မိုးဇက္(သခြတၱနယ္)