Showing posts with label တစ္လံုးတည္း ကဗ်ာ. Show all posts
Showing posts with label တစ္လံုးတည္း ကဗ်ာ. Show all posts

Sunday, 5 May 2013

မိုး


အႏူးညံ့ဆံုးျဖစ္ေအာင္
ပန္းပြင္႔ေပၚမွာ ေရးလိုက္မယ္
ခ်စ္တယ္
ကမာၻေျမေရ
ငါ႔ မ်က္ရည္နဲ႔ သစ္
ဘဝေတြ စိမ္းလန္းရစ္ပါေစေတာ႔ ။  ။

မိုးဇက္(သခြတၱနယ္)

Tuesday, 4 September 2012

သို႔


ငါးပိရည္နဲ႔ ထမင္းၾကမ္းခဲျဖစ္ျဖစ္ ယူလာခဲ႔
ငါ႔အတြက္ ေပါင္မုန္႔ေတြမလိုဘူး
ဒါ  စကတ္ကြဲ ယဥ္ေက်းမႈလား
လည္ဟိုက္ ဖက္ရွင္အသစ္လား

ငါ႔ မ်က္လံုးေတြ ရွက္ရြံ႕ သိမ္ငယ္ မသြားခင္
အၾကမ္းရည္တစ္အိုးေလာက္ ျမန္ျမန္ခ်ေပး
ဘဝအေမာထက္
ရင္အေမာက ပိုသည္းတယ္။

ဒီ 'ကြ်န္' ရြာကေလးမွာ
ကိုယ္႔ကိုယ္ကို ခ်ေရာင္းျပီး
ကိုယ္႔ကိုယ္ကို ျပန္ေရြးထုတ္နိုင္တဲ႔ သူ
ဘယ္နွေယာက္မ်ား ေတြ႕ဖူးလိုက္သလဲ။

ဆတ္ဆလူးမေလးေရ
သနပ္ခါးမလိမ္း ပန္း မပန္တတ္ရင္ေနပါ
မင္း ျမန္မာလူမ်ဳိးဆိုတာ
မင္း နွလံုးေသြးထဲ က်စ္က်စ္ပါေအာင္ သိမ္းထား ။  ။

မိုးဇက္(သခြတၱနယ္)

အတြဲ(၁)၊ အမွတ္(၇)၊ ေအာက္တိုဘာလ၊ ၂၀၁၀၊ သတင္းကြန္ယက္ဂ်ာနယ္၊ မေလးရွား။




တိတ္ဆိတ္ျခင္းအသံ ကမာၻေျမထံ႐ုိက္ခတ္
ၾကယ္တာရာနကၡတ္ ေလာကကိုနိမိတ္ဖတ္တယ္
ေလညင္းေလးေတးဆိုရင္ သာယာေပ်ာ္ရႊင္တိတ္တဆိတ္နားဆင္ ည
လျပည့္ည လကြယ္ည လသာည လ,မဲ႔ ည   ညဟာ ညပဲျဖစ္တယ္
ညဟာ   ညကို   ညလိုစီးဆင္းခဲ႔
ညဟာ  ညကို  ညပံုျပင္ေတြနဲ႔ႀကီးျပင္းခဲ႔
အေမွာင္လမ္းမွာ ဘဝကိုတစ္ဖဲ႔ခ်င္း ဖဲ႔ေျခြ ေရာင္း ဝယ္ ည
ဝံပုေလြေတြ သိုးေရကို ေဈးေကာင္းေကာင္းေပးဝယ္ ည
ေကာက္က်စ္တဲ႔ေျမေခြးတစ္အုပ္သာ ယစ္မူးစည္းစိမ္ခံ ည
ေကာင္းကင္တခြင္ ၾကယ္ေတြ ခုန္ေပါက္ ေျပးလႊား
ျမဴးေပ်ာ္ေနတာလား  အခ်င္းခ်င္းတိုက္ခိုက္ေနၾကတာလား ည
ေဟာ ၾကည့္စမ္း !
တိမ္႐ိုင္းေတြ တစ္အုပ္ၿပီး တစ္အုပ္ ၾကယ္ေတြကိုဖံုးအုပ္ပစ္ေနလိုက္ၾကတာ
အေတာက္ပဆံုး အလင္းလက္ဆံုးၾကယ္တို႔
ကိုယ္ပိုင္အလင္းေရာင္ ေဖ်ာ႔ ေတာ႔ ေမွး မွိန္
အဲဒီလို
ညဟာ ဝိေရာဓိေတးသြားကို တတိတိကိုက္ဝါးေနလိုက္တာ
အေရွ႕က အလင္းေရာင္ေတြ လာတဲ႔ အထိ ။   ။

မိုးဇက္(သခြတၱနယ္)


ျမစ္

ကမာၻႀကီးကို
ခြစီးၿပီး 'ဇက္' ကုန္လႊတ္ေနတာ
လမ္းမဖယ္ၾကနဲ႔
လမ္းမဖယ္ၾကပါနဲ႔
ေျမနံ႔ခံျပီး ဦးေခါင္းနဲ႔တိုးေဝွ႔ လိုက္လာခဲ႔႔မယ္
တစ္ခုခု ဝင္ပူးကပ္လာရင္ေတာ႔
ခင္ဗ်ားဦးေခါင္းလည္း ႐ိုက္ခြဲပစ္မွာပဲ
ကိုယ္႔မ်က္နွာကိုလည္း လက္သီးနဲ႔ ဆြဲထိုးမွာပဲ
တစ္ကိုယ္လံုး ျဖန္႔ခင္းျပီး လင္းမယ္
အဲသလို မိႈနံ႔ေမႊးေနတဲ႔ေကာင္ပါ
ေရေမႊးေစာ္ မနံခ်င္ဘူး ။   ။

မိုးဇက္(သခြတၱနယ္)


ေမွ်ာ္


တိတိပပ ျပတ္ျပတ္သားသား ေရေရရာရာ
ဘယ္အက်ၤ ီနဲ႔မွ မေတာ္ေသာအခါ
ပင္႔သက္ရွည္ ထစ္အ ထစ္အ
ျဖစ္  ျဖစ္ရပံုမ်ား ။   ။

မိုးဇက္(သခြတၱနယ္)


ေမ

မိုးဦး တဲ႔
သႀကၤန္ၿပီးမွ ေမြးေသာ 'ဇြန္' ၏ မမ
သူမက ေမွာ္ဆရာျဖစ္တယ္ ။

တခါတခါ မုန္တိုင္းလိုရယ္ေမာ
တခါတခါ ေလျပည္လိုရႊင္ျမဴး
တခါတခါ မ်က္ရည္လည္ရြဲနဲ႔ ငုိျပန္ေရာ-

ဂါထာအတတ္နဲ႔ မန္းမႈတ္
မီးခိုးလံုးမွထြက္ေပၚလာေသာ စက္႐ုပ္မိန္းမပ်ဳိေတြၾကားမွာ
(သူမက)
ပန္းသီးတစ္ကိုက္ေကြ်းခ်င္သူရဲ႕ နံ႐ိုးတစ္ေခ်ာင္းလည္း
ျဖစ္ေနေသးတယ္ ။   ။

မုိးဇက္(သခြတၱနယ္)


တိမ္

ပင္လယ္လား မီးခိုးလား
ေမြးရပ္ ဇာတိကို မသိဘူး
ေတာကို ေက်ာေပၚက ငံု႔ၾကည့္ရင္း
ဘယ္အပင္ဟာ ရနံ႔သက္သက္သီးမလဲ
အလင္းေတြ ရႊဲလို႔ ။  ။

မိုးဇက္(သခြတၱနယ္)

အိမ္

ပုန္းေရွာင္သူအတြက္
ကမာၻႀကီးက က်ဥ္းၿပီး ရွာေဖြသူအတြက္ ကမာၻႀကီးက
က်ယ္တယ္။

လက္မွာ
ေပေနတဲ ႔ ရႊံ႕နဲ ႔၊ ရႊံ႕မွာ
ေပ်ာ္ေနတဲ႔ ေရနဲ႔ ၊ ေရမွာ
နစ္ေနတဲ႔ ႏြံနဲ႔ ၊ ႏြံမွာ
ကြ်ံေနတဲ႔ လက္နဲ႔ ။   ။

မိုးဇက္(သခြတၱနယ္)

ဒီကိစၥနဲ႔ပတ္သက္ျပီး မနက္ျဖန္ မွ
ဆက္
ဆက္ ေဆြးေႏြးမယ္
ခ်စ္ျခင္းတဏွာေတြ ထားခဲ႔
မုသာဝါဒလည္း ေခၚမလာနဲ႔
စကားေျပာ ဆင္ျခင္ပါ
ေျခေထာက္ကို ဘယ္သူ႔မွမနင္းမိေအာင္ ဂ႐ုစိုက္ပါ
နွလံုးသားကို ဗိုင္းရပ္စ္မဝင္ေအာင္ ကာကြယ္ပါ
ေမတၱာ မ်ားမ်ားသယ္ခဲ႔။   ။

မိုးဇက္(သခြတၱနယ္)

စြန္

ကဗ်ာဆရာမို႔ စကားလံုးေတြနဲ႔ပဲ ပ်ံသန္းတတ္တယ္။

ေမာ႔ၾကည့္လိုက္
          . . . . . . . ေကာင္းကင္မွာ
ငံု႔ၾကည့္လုိက္
          . . . . . . . ဖဝါးေအာက္မွာ။   ။

မိုးဇက္(သခြတၱနယ္)

လက္


အဖိတ္အစင္မ်ားတယ္။
ခင္ဗ်ားေပးတဲ႔အထဲက နည္းနည္းပဲ ဖမ္းယူလိုက္နိုင္တယ္။
တဆင္႔ ျဖန္႔ေဝေပးလိုက္ပါမယ္။   ။


မိုးဇက္(သခြတၱနယ္)


* အစ္ကိုႀကီး ႐ိုးသက္ သို႔